کلیسای محقر لاس به
زور گنجایش ده الی بیست نفر را داشت و لازم بود یک کلیسای بزرگتر جایگزین آن شود .
چگونگی ساخت عمارت کلیسای بزرگتر و تامین هزینه های گزاف آن نیز یکی از شگفتیهای
دیگر لاس است .
با وجود عدم
امکانات ساخت عمارت کلیسا ، مردم با اشتیاق زاید الوصفی همکاری می کردند . علاوه
بر فقر مردم ناحیه ، صعب العبور بودن جاده ها هم مشکلات را مضاعف کرده بود . مردم
دهکده لاس و همچنین زائرانی که از سایر جاهابرای زیارت به آنجا می آمدند هر کدام
بسته به توانایی خود یک یا چند سنگ از کنار رودخانه برمی داشتند و با خود به محل
ساخت کلیسا می آوردند . حتی بچه های کوچک هم در این همیاری شرکت می کردند هر کس می
خواست به نوبه خود کمکی به ساخت عمارت کرده باشد حالا یا کمک در تامین مصالح
ساختمانی باشد و یا کمک نقدی . تقریبا یک سال طول کشید که مصالح مورد نیاز جمع
آوری شد و همینجا باید یک تشکر اساسی هم از تلاش خستگی ناپذیر پدر گیلارد بکنیم .
و این عمارت مطابق همان وعده ای که مریم مقدس به بنوییت داده بود علی رغم وجود همه مشکلات به خوبی بنا شد . و عمارت گوژ
پشت نوتردام هم به بنای کلیسا اضافه شد و به عنوان جایگاه همخوانی گروه کر در نظر
گرفته شد .
در
7 اکتبر 1666 میلادی در سالروز جشن تسبیح مقدس ، پدر گیلارد اولین سنگ بنا را گذاشت
و در این جشن کشیشهای گپ ، مردم را در صفوف منظم به مانند مهره های تسبیح هدایت می کردند . در همین زمان بنوییت یک راهبه دومینیکن درجه سه شد .
و لباسهای رهبانیت و شنل راهبگی بر تن کرد . از آن پس مردم او را خواهر بنوییت صدا
می کردند . بنوییت هم کارگان را تشویق می نمود . برای برایشان غذا تهییه می نمود ،
با آنها دعا می کرد و در هر موقعیتی درباره رستگاری ابدی با آنان سخن می گفت و
گاهی سخنان حکیمانه ای برای جلوگیری از وقایع بد به زبان می آورد . در نتیجه در
تمام طول مدت ساخت ساختمان هیچ حرف کفر آمزی گفته نشد و اتفاق ناگواری هم روی نداد
. این کلیسا طی چهار سال از 1666 تا 1670 ساخته شد . یک مورخ قدیمی چنین نگاشته
است : کلیسای بانوی لاس ما همراه با
همخوانی سرودهای روحانی و گفتن تسبیح ساخته شده است . دستهای فقرا مصالح آن را حمل
نموده است . و با کمکهای خیرخواهانه بنای آن نهاده شده است . دیوارهای آن با مشیت الهی
و توکل به خداوند بالا رفته است . مورخان قدیمی همه در یک بوی خوش و رایحه آسمانی
در آنجا متفق القول هستند . و از آن به عنوان یک رویداد همگانی یاد می کنند که
خیلی از مردم به آن اشاره کرده اند و این بو را حس کرده اند . و این رایحه خوش
گاهی چنان شدت می گرفت نه تنها در کلیسا که در تمامی وسعت دره پراکنده می شد .
